Μάλλον καιρός μου και μένα, παίρνω τον τίτλο και πάμε
σ' όλα εκείνα τα ωραία που όλο ξώφαλτσα περνάνε
καταπάνω τους λοιπόν, όχι για να τ' αγγίξω
να τα τρομάξω γουστάρω - τώρα που μου έστριψε να αφήσω
κάθε διεστραμμένη σκέψη να νοικιάσει καταφύγιο
στο μυαλό μου, ζεστά - σταμάτησα να τις πνίγω..
Και είναι όμορφα πάλι κάτι μου λέει πως θα ζήσω
δείξε μου έναν, εξάλλου, που δεν αξίζει να μισήσω..
Νύχτα με χάλασες πάλι, μα δεν πειράζει, χαλάλι..
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment