καμμένες σελίδες, καμμένες συνειδήσεις και μου λείπεις..
Φταίει το κενό, αυτό το απόλυτο, που με κάνει να θυμάμαι, να αναπολώ, να μην κοιμάμαι..
Φταίει που δεν είμαι -και πάλι- ολόκληρος..
Πού είναι η φωτιά; Αρνούμαι ότι έχει σβήσει.. πάλι βρέχει..
Πού είναι η φωτιά; Μετά του ήλιου τη δύση.. πάλι βρέχει..

No comments:
Post a Comment