Μετά τις όμορφες στιγμές πεθαίνουν οι όμορφες κουβέντες..
κάθε μοιρολόι που ακούγεται, ντυμένο γύρω γύρω με έννοιες
έννοιες που θυμίζουν πότε πότε έναν έρωτα, μια αγάπη
που άλλοτε γίνονται ψέμα και γεννούν εφιάλτη
για γιο.. πρωτότοκο, κομμάτι αναπόσπαστο
και για το μέλλον ενα άγχος πάντα αλλόκοτο
κι αλλιώτικο.. σαν όμορφο τραγούδι ή ποίημα
που σε κουνάει νωχελικά μέχρι το μεγάλο κύμα
να 'ρθει, να το δεις να σε δει και να σε παρασύρει
κι αλλή στιγμή ν' απολαύσεις, πιες την λοιπόν στο ποτήρι
κι αν δε φτάνει κι αυτή και θέλεις το μεγάλο βάρος
τέντωσ' τις πλάτες σου κι ακόνισ' όλο σου το θάρρος
μιας και όνειρα σβησμένα από δόσεις μορφίνης
μπορείς να τα ξαναγράφεις μόνο και να τα ξανασβήνεις..
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment