Ώρες με σκόρπιες λέξεις..

Ώρες.. πληθαίνουν οι ώρες μακριά απ' το φως
και δυστυχώς νιώθω μόνος - χρόνια τυφλός
η έλλειψη ύπνου μου θυμίζει πως ζω αχόρταγα
τα ορθάνοιχτα μου μάτια πως είμαι ζωντανός

Ζω σε έναν λαβύρινθο - κάθε μου σκέψη βρίσκει τοίχο
από τη διπλανή ματιά - το φλερτ, μέχρι το μακρινό "πετύχω"
ψάχνω εξόδους κι ας έχω βρει ήδη πάμπολλες
που διορθώνουν άνετα τον καλύτερο μου στίχο..

"Δεν ήμουν εδώ, μα θα 'θελα να 'μαι"

Κι όμως θυμάμαι, κι όταν θυμάμαι, θυμάμαι..
το κορίτσι εκείνο που για πάρτη του μεθάω κι ας μην πίνω
που έκανε ένα κουτάκι μπύρα να 'χει τόση αξία
κι έχει χαράξει στο μυαλό μου κάθε μου αδυναμία..

Κυλιόμενες.. πεζούλια.. η άκρη ΚΑΘΕ πεζοδρομίου..