Αν κάποτε πεθάνω...

Το εισαγωγικό το αντιγράφω από την πηγή (το βιβλίο Λογοτεχνίας 3η Λυκείου - ναι, περιέχει και κάτι καλό)... Χρησιμοποιήθηκε απόσπασμα του Σαίξπηρ...

Δεν είναι αγάπη αυτή
που αλλάζει με της τύχης όλες τις στροφές
και με κάθε σκούντημα παραστρατεί...

Αν κάποτε πεθάνω,
μην ακούσεις ποτέ πως τάχα "κείμαι ενθάδε":
εσύ θα με βρεις στην αναπνοή του αέρα
στο φευγαλέο, παιδικό χαμόγελο

Αν κάποτε πεθάνω,
μη διαβάσεις ποτέ τ' όνομά μου σε πέτρα:
εσύ θα ξέρεις να μ' ακούσεις στον αχό της άνοιξης
και στην επιμονή του ήχου της βροχής.

Αν κάποτε πεθάνω,
μην πιστέψεις ποτέ πως η αγάπη μου τελειώνει:
σκέψου πως θα σε περιμένει,
σ' άλλες αισθήσεις περιγράφοντας τα όμορφα.

Της Μαρίας Λαϊνά... αποφάσισα να αλλάξω μόνο την τελευταία λέξη...