Κομμένα και καμμένα νήματα..

Από τέρμα σε τέρμα πού καιρός για αρχη;
παραμύθι η ζωή, "ευτυχισμένοι ζήσανε κι αυτοί"..
κι ενώ οι σελιδοδείκτες κάνουν αισθητή την απουσία τους
το φυλλομέτρημα στερεύει γρήγορα τις ώρες από "ανίατους"
άλλος ένας νεκρός σε νεκρό χρόνο.. νεκρική οργή
με χαμόγελο.. άλλη μια απούσα στοργή

..ένα κεφάλι γεμάτο - θα μου πεις όπως πάντα
θα σου πω έχε γεια.. και μονάχος σου κράτα..

Θάνατος - ψίθυροι ανασάλεψαν
βαρύς θυμός και σκέψεις.. μα προκάλεσαν..

Σκόρπιες γραμμές.. θυμίζουν ρυτίδες..
κι έδειξαν πόσο κάλπικες ήταν οι ονειροπαγίδες..
Θύμισαν πάλι μια αρχή και ένα τέλος
μα εγώ απ' το τέλος, τέλος βλέπω.. μια φωτεινή ευθεία γραμμή.. θάνατος