Οι λύκοι κατεβαίνουν σαν βολεύει ο καιρός..

..έτσι και οι στίχοι χρόνων βλέπουν πάλι το φως.

Ήταν η ίδια μάγισσα όπως και τώρα θυμάμαι
αυτή που με έβγαζε και θα με βγάζει ψεύτη
της τα 'χα ψάλει και τότε και τώρα να 'μαι
το ίδιο πλατύ χαμόγελο ήδη σβήνει στον καθρέφτη

νωρίς νωρίς σαν να με πήρε από φόβο
2 μέρες τώρα ούτε λέξη, ούτε λόγο
δεν έχω αρθρώσει κι ας τυλίγομαι από αιτίες
χώρια οι αστραπές κι οι αϋπνίες

Οι λύκοι κατεβήκανε κι είναι νταουλιασμένοι
φιμωμένοι δεν αντέξανε οι καημένοι
πικραμένοι, ντροπιασμένοι με τεράστια οργή
ξεκοιλιασμένοι κι ας βρεθούν το πρωί..

..μιας και το μαχαίρι δεν ξαναμπήκε στη θήκη,
έτρεχες.. κι ήταν κοντά σου οι λύκοι..
ξεμάκραινες.. μα μυρίζαν τον ιδρώτα σου
σε προφταίναν.. και φοβόσουν τα χνώτα σου..

Και λίγα λόγια για τον φονιά μας..
μακριά η σελήνη απ' τα ουρλιαχτά.. το φονικό μας..
Να μείνει "Γρίφος" στον αέρα κ τ' άστρα..
εγωισμέ μου μαζί σου, τι κατάφερα;