1η Δεκέμβρη - Σκέψεις...

Να κάτσω να γεμίσω την οθόνη, βρήκα μέρα
μα τι να κάνω, σήμερα μου έλειψες... αέρα

Παραμύθια που δεν τους έχω ακόμα χαρίσει τίτλο
Παραμύθια που θυμάμαι πριν τον ύπνο
Νανουρίσματα που ολοένα με απασχολούν
Νανουρίσματα που μαζί μου ξαγρυπνούν
με κυνηγάνε, δε τ' αποφεύγω
μα με γυρεύουνε, δε τα γυρεύω
Χάνομαι από προσώπου γης,
κάθε που τ' άστρο της αυγής, μου τραγουδάει "κακώς να 'ρθεις"
Δεν ήμουν εδώ ποτέ δε θα 'μαι
ένας λόγος παραπάνω οι στιγμές που περνάνε
οι αγκαλιές που πονάνε, κι οι ματιές ξυράφι
οι ατυχίες μου, κι οι φορές που είπα νισάφι

Σκέψεις... συνοδεύουν η μια την άλλη
χαρούμενες που βγήκαν, απ' του ονείρου το τσουκάλι
καλά κάνουν, δεν ξέρω έναν που θα ήθελε
να μείνει ώρα εκεί μέσα, κι ό,τι θέλεις πίστευε
Ούτε ένας ώρα δε θ' άντεχε πολλή
βλέπεις καιρούς τώρα έγιναν όλοι κυνηγοί
ρεαλιστές μιλιούνια, πάρ' τους και κόφ' τους στα μέτρα σου
κάνε το κέφι σου, κι ύστερα πέτα τους
Τη λογική σου να χεις πάντα στο κεφάλι
Τραγούδα και γέλα με το μαύρο τους το χάλι
οικειοθελώς στολισμένοι κι έτοιμοι να "βγούνε"
συνηθισμένοι όλοι τους... τη ζωή να κρυφακούνε