Αν αισθανόμουν όπως τότε..

Αν αισθανόμουν όπως τότε

θα είχα τετράδιο γεμάτο αράδες αγάπης
θα είχα χαρτί για τις σκέψεις που περνάνε και φεύγουν
θα είχα μολύβι να με βοηθά στα δύσκολα
θα είχα πνευμόνια για τις ανάσες ανακούφισης

θα ένιωθα άλλος απ' ότι νιώθω τώρα
θα ένιωθα αναγκασμένος να γράψω ημερολόγιο
θα ένιωθα αναγκασμένος να σε παρατήσω χαρτί μου
θα ένιωθα πως σου ανοίγομαι κατά λάθος

θα έκρυβα όσα δάκρυα απόγνωσης κι οργής
θα έκρυβα τα μάτια μου από προσώπου γης
θα έκρυβα όλα τα μολύβια, μη τυχόν τα δω
θα έκρυβα από μένα τον ουρανό

θα κόλλαγε το χέρι μου να γράψει
θα κόλλαγε η γλώσσα μου που δεν μπορεί να πάψει
θα κόλλαγε η σκέψη μου στα μάτια που με φόβισαν
θα κόλλαγε κι η ρίμα που ίσως να έκανα τώρα

μα όχι πια.. το τότε βιάστηκε.. η μέρα πιάστηκε