Τη νύχτα την έχω κάνει βασίλισσά μου. Την έχω κάνει από τόπο μου παρέα. Για πάρτη της γουστάρω να την ζω από κοντά. Γιατί μου δίνει όσα ζητάω πριν αρθρώσω.
Το σκοτάδι της είναι βάλσαμο για όσα με πληγώνουν αντικρίζοντάς τα..
Το βοριαδάκι της απομακρύνει τη σκόνη μου..
Η δροσιά της ξεκολλάει τα χείλη, λύνει τη γλώσσα..
Τα απόκοσμα τριξίματά της κρατάνε σε εγρήγορση τις αισθήσεις..
Ευαίσθητα αυτιά - τεντωμένο δέρμα..
Η θολή της ξαστεριά μαγεύει μάτια..
Η μοναξιά της σου θυμίζει ότι μπορείς να αντέξεις..
Κι αν σου θυμίζει κάτι άλλο απ' ότι είσαι..
Δεν άξιζες ποτέ την νυχτιά μου - τα βλέφαρα κλείσε..
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment